Mój hit 2016 "Bliźnięta z lodu" S.K. Tremayne

Witam. 

Już po Świętach, całe szczęście! U mnie, niestety, okres przedświąteczny i świąteczny jest strasznie męczący, przez co moja głowa nie chce ze mną współpracować i jestem w stanie myśleć tylko o tym, żeby odpocząć!:) 

Mam trzy sposoby na odpoczynek psychiczny, nazywany przeze mnie "odmóżdżeniem":). Spanie, dobry film i książka i o tym ostatnim będzie dzisiejszy post.

książki czytam, chyba od zawsze. Zaczęło się od prostych i szybkich harlequinów, których nawet nie jestem w stanie zliczyć. Był to okres gimnazjum, więc chyba wszyscy zrozumieją, dlaczego wybrałam ten typ książek:). Potem trafiłam na "Sagę o Ludziach Lodu" Margit Sandemo, no i przepadłam. Polecam tą powieść wszystkim, którzy uważają, że nie lubią czytać, lub tym, którzy nie wiedzą jaka jest ich ulubiona odmiana literacka. w tej książce, zawsze znajdzie się coś dla siebie. Historia, biografia, fantasy, romans, erotyka...no po prostu wszystko. Dzięki niej, wiem, co ja lubię:)

No ale... czas przejść do sedna dzisiejszego posta!

"Bliźnięta z lodu" S.K. Tremayne, thriller psychologiczny. 

Rok po tym, jak w wypadku ginie jedna z bliźniaczek jednojajowych, Lydia, Angus i Sarah Moorcroft przeprowadzają się na maleńką szkocką wysepkę, którą Angus odziedziczył po babci. Liczą na to, że będą mogli tam podnieść się z traumy. Jednak gdy ich żyjąca córka, Kirstie, twierdzi, że pomylili jej tożsamość – i że w rzeczywistości jest Lydią – koszmar powraca. Zbliża się zima i Angus jest zmuszony opuścić wyspę, by podjąć pracę. Sarah czuje się odizolowana, a Kirstie (a może to Lydia) staje się coraz bardziej niespokojna. Gdy potężny sztorm odcina od świata Sarę i jej córeczkę, zmuszone są stawić czoła temu, co naprawdę wydarzyło się tamtego feralnego dnia.

Historia jest o rodzinie, w której rodzą się bliźniaczki jednojajowe, których, w żaden fizyczny sposób nie da się rozróżnić, bo nawet DNA jest takie samo. Jedyną różnicą, były ich charaktery, dlatego gdy dochodzi do tragedii i jedna z dziewczynek ginie, rodzice nie są pewni, która z nich tak naprawdę umarła. Małżeństwo przechodzi kryzys, matka przechodzi załamanie nerwowe. Chcąc ratować rodzinę wyprowadzają się na opuszczoną wyspę. Dopiero tam, zaczynają się problemy i nachodzą wątpliwości, czy dziewczynka, która jest z nimi jest tą właściwą...wtedy nasuwają się pytania, dlaczego ich dziecko zginęło? Przez kogo? Co do tego doprowadziło? I czy w tym domu, na pewno jest tylko jedna z bliźniaczek? 

To jedna z tych książek, która ma w sobie to coś. Nie mogłam się od niej oderwać nawet wtedy, kiedy klepałam schabowe na obiad. Pochłonęłam ją w ciągu jednego dnia.

Wywarła na mnie piorunujące wrażenie, poruszyła wszystkie emocje, które poruszone być powinny. Smutek, przerażenie, rozczarowanie, zaskoczenie, strach...a to tylko niektóre. Czytając, cały czas miałam gęsią skórkę... Mimo, że niektóre wątki są przewidywalne i schemat jest podobny do innych książek tego typu, to i tak, nie jestem w stanie powiedzieć niczego złego na jej temat. 

Czytałam ją już jakiś czas temu, a wciąż do niej wracam myślami. 

Zakończenie książki, jest tak zaskakujące, że przeczytałam je dwa razy (bo nie mogłam sobie wybaczyć, że do tego sama nie doszłam, co zdarza się naprawdę rzadko) i nie mogłam dojść do siebie. Bardzo chciałabym opisać je tutaj, ale tego nie zrobię, chociażby dlatego, że może ktoś jest akurat w trakcie jej czytania, albo kogoś tym skuszę, żeby po nią sięgnął:)

Ciekawa jestem, czy Wy lubicie takie książki i jaka jest Waszym hitem?